تنهايي ما را به رخ ما بکشد تنه اي بر در اين خانه ي تنها زد و رفت

زندگي لطف اجباري اما شيرين خداوند است زندگي خالي است آن را پر کن. زندگي يک مشکل

است با آن روبرو شو. زندگي يک معادله است موازنه کن. زندگي يک معما است آن را حل کن.

زندگي يک تجربه است آن را مرور کن. زندگي يک مبارزه است قبول کن و زندگي زيباست.

سياهي قلبها از زيادي گناهان است و زيادي گناهان از فراموشي مرگ. و فراموشي مرگ از

زيادي آرزوها ست. و زيادي آرزوها از دوست داشتن دنياست و دوست داشتن دنيا در راس همه

خطاهاست

پاکدل و يکدل باش زيرا گرسنه بودن .... صدقه گرفتن ... و در فقر مردن بارها قابل تحمل تر از

پست و بی عاطفه بودن است چارلی چاپلين

کسی که هدفی واضح دارد حتی در ناهموارترین راهها نیز می تواند به پیشروی ادامه دهد، ولی

شخص بی هدف در هموارترین راهها هم پیشرفت نخواهد کرد.

دلت را خانه ما کن٬ مصفا کردنــــش با من به ما درد دل افشا کن٬مداوا کردنــش با

من به من گو حاجت خود را٬ اجابت میکنم آنی طلب کن آنچه میخواهی٬ مهيا کردنش با من

شايد آن روز که سهراب نوشت : تا شقايق هست زندگي بايد کرد خبري از دل پر درد گل ياس

نداشت بايد اينجور نوشت هر گلي هم باشي چه شقايق چه گل پيچک و ياس زندگي اجبارست