بر ما سالي گذشت و بر زمين گردشي و بر روزگار حکايتي ...

اميد آنکه آن کهنه رفته باشد به نيکوئي و اين نو آيد به شادي

عيب کار از جعبه تقسيم نيست ، سيم سيار دل ما سيم نيست

اين هم هزاران طول موجش ، ديش احساسات ما تنظيم نيست

کاش احساس نياز ديدنت از وجودم چون وجودت دور بود

تا نسوزم در خزان آرزو

من شکستم تا تو را عاشق کنم / بعد من باران فقط آب است و بس

هر که بعد از من سراغت را گرفت / زشت يا زيبا فقط خواب است و بس